Herken je dat? Het indelen in hokjes en vakjes? Wat is daar het nut nu van?
Dikwijls roept het een beeld van herkenning op. 

Van de week was ik bij een voorlichting voor ouders met een kind op het voortgezet onderwijs. Het ging over de puber en het puberbrein. Maar ook hoe communiceer je met je puber. Alle ouders zitten op deze bijeenkomst in het zelfde schuitje: allemaal onzeker over wat er in het koppie van hun kind gebeurt! Het lieve kind heeft de basisschool rustig doorlopen en nu plotseling gebeuren er hele andere dingen in het lijf: lichamelijk en geestelijk gaat het over groeien, ontwikkelen, grenzen verkennen. En ja, hoe ga je daar als ouder mee om.

Ik bespreek 4 typen ouders. 

  1. Directive ouders: zij zijn sterk in sturen. Zij zijn autoritair en voor hen geldt: regel is regel. Het kind voert uit. Eigen ervaring van ouders is leidend.
  2. Laisser faire ouders: zij zijn sterk in negeren. De ouders hebben eigen zorgen. Het kind doet het alleen.
  3. Bezorgde ouders: zij zijn sterk in stimuleren. Zij zoeken proactief naar informatie en zonder selectie ‘overdonderen’ ze het kind hiermee. 
  4. Coachende ouders: zij zijn sterk gericht op motiveren. Zij staan ‘open’ in het gesprek met het kind.    

Ik geef van elk type ouder een voorbeeld hoe zij met de studiekeuze van hun kind omgaan. In welk type of combinatie van typen herken jij jezelf? 

Directieve ouders: sturen.

De ouders van Martijn hebben een belangrijke stem in zijn keuze. Martijn zit in 6 VWO, examenjaar. Hij heeft tijdens het bezoek van de open dag rond gekeken naar studies. Zijn ouders waren daarbij aanwezig. Zijn vader gaf hem te kennen dat hij goede ervaringen had met die ene speciale universiteit en ‘natuurlijk’ gaat hij daar naar toe. Genetisch bepaald denkt Martijn. De ervaring van zijn vader is doorslaggevend voor zijn keuze. En wat zou hij anders moeten doen? Hij heeft niet zelf kunnen onderzoeken wat bij hem past. Hij wil loyaal zijn naar zijn ouders. Die weten het immers, toch?
Martijn heeft de 4 fasen studiekeuze strategie ® niet doorlopen waardoor hij geen keuze maakt op basis van eigen ervaring. Het is zeer waarschijnlijk dat hij dan hoort bij de 40% afhakers in de eerste jaar van hoger onderwijs. 

Laisser faire ouders: negeren.

 De ouders van Galina, dochter 16 jaar havo, weten eigenlijk niet wat er in het leven van hun dochter afspeelt. Zo hebben ze geen weet wat Galina na de havo gaat doen. Ze hebben wel wat anders aan hun hoofd! (scheiding, geldzorgen, ziekte). Vader geeft aan niets meer te begrijpen over het schoolsysteem en hij wil hier ook niet mee bezig zijn. ‘Studiekeuze, dat doet de school toch?’ zo zegt hij.  Galina probeert zo goed en kwaad als dit gaat zelf uit te zoeken wat ze in de toekomst gaat doen. Zij heeft geen rolmodel om zich op te richten. Ze voelt zich heel alleen op deze wereld en is daardoor kwetsbaar. Het resultaat voor Galina is dat zij geen studiekeuzeproces doorloopt. De keuze wordt als het ware voor haar gemaakt omdat zij niet gestimuleerd wordt om over de toekomst na te denken. Galina gaat in de horeca aan de slag als ongeschoold werknemer.

Bezorgde ouders: stimuleren.

De moeder van Tom is druk in de weer met de toekomst van haar zoon. Tom zit op het vmbo, examenjaar. Moeder struint internet af naar opleidingen en studies voor haar zoon. Op open dagen is zij en haar man erg enthousiast over de leuke opleidingen en enthousiaste verhalen van de voorlichters. Tom staat een beetje achteraan en laat het gebeuren. Hij weet echt niet wat hij wil, onderneemt ook weinig om tot een keuze te komen. Zijn ouders maken zich zorgen over zijn vervolgopleiding. Ze adviseren Tom om een opleiding dicht bij huis te gaan volgen. Dan kan hij nog lekker thuis blijven wonen: gezellig! Tom kiest voor het bekende: dus zekerheid. Hij heeft zijn keuze niet zelf onderzocht. Teleurstelling voor de keuze volgt meestal al in de eerste paar weken van het nieuwe studiejaar.

Coachende ouders: motiveren.

Dochter Anne zit in het examenjaar havo. De gesprekken over studiekeuze zijn al eerder begonnen. Anne heeft in een soort portfolio aangegeven wie ze is. Ze heeft een top vijf lijst van haar sterke kanten. Ze heeft samen met haar ouders besproken wat haar zwakke kanten zijn. Ook dit is een top vijf. Haar interesses heeft ze in kaart gebracht. De gesprekken hierover zijn aan de keukentafel. Kort, gezellig en open. Ze bezoekt, samen met haar ouders, de open dagen van opleidingen. Deze heeft ze, samen met haar moeder, voorbereid. Zij weet welke vragen ze gaat stellen! Anne volgt de 4 fasen studiekeuze strategie ®. Zij zit nu in de fase Besluiten. Al haar ervaringen opgedaan in Oriënteren, Verkennen en Verdiepen, zet ze naast elkaar. De keuze voor de studie die hieruit komt is voor Anne een toekomstbestendige keuze want deze is gebaseerd op haar eigen motivatie en onderzoek!

Wil jij iets delen over deze 4 typen? Dat kan in het commentaarveld hieronder.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.